Səfəvi dövrü
با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید
Qəzəl 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشیدبر بوی گل درشتی خس می توان کشید
Qəzəl 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید
Qəzəl 4325از زیر خاک ناله ما میتوان شنیدبیرون باغ نیز نوا میتوان شنید
Qəzəl 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید
Qəzəl 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتادشد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد
Qəzəl 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد
Qəzəl 4329تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد
Qəzəl 433صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی رابناگوش تو سازد تازه ایمان تجلی را
Qəzəl 4330چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد
Qəzəl 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد
Qəzəl 4332در سینه نهان گریه مستانه نگرددسیلاب گره در دل ویرانه نگردد
Qəzəl 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآردقارون چه خیال است سر از خاک برآرد
Qəzəl 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد
Qəzəl 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
Qəzəl 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو داردگر خاک شود دست در آغوش تو دارد
Qəzəl 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟
Qəzəl 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد
Qəzəl 4339İsti göz yaşın axar səf-səf, o müjgan incir,Ayağın olsa qabar, xari-muğilan incir,
Qəzəl 434سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را
Qəzəl 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب نداردپروای غبار آینهٔ آب ندارد
Qəzəl 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب نداردآسودگی این قطره سیماب ندارد
Qəzəl 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد
Qəzəl 4343آزاده ما برگ سفر هیچ نداردجز دامن خالی به کمر هیچ ندارد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.