Qəzəl 4366

ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4367

از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4368

خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4369

رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 437

مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری راکه نعل از برق در آتش بود ابر بهاری را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4370

رخسار ترا خط نتوانست نهان کردبی پرده تر این آینه را آینه دان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4371

دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4372

دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4373

از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4374

شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرددر هیچ زمین نیست قرارم چه توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4375

جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4376

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4377

از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4378

گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4379

جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 438

خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری رانسازد گوشه چشم توقع گوشه گیری را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4380

نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4381

دل سخت چو گردید نصیحت نپذیردسنگ از قدم راهروان نقش نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4382

گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4383

سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4384

از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4385

روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4386

O hüsnün ucundan mənə səhra vətən oldu,Gül çöhrəni görcək bu düzənlər çəmən oldu.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4387

تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.