Qəzəl 5173

آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5174

از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5175

تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5176

نیست آب صافی خاطر روان در جوی خلقمی چکد زهر نفاق از گوشه ابروی خلق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5177

به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشقشمارد داغ، خورشید قیامت را سر عاشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5178

چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟چون فلک در دل خود آبله ها دارد عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5179

فتنه روز جزا درته سردارد عشقنمک شور قیامت به جگر دارد عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 518

دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5180

مشرق سینه چاک است در خانه عشقچشم بیدار بود روزن کاشانه عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5181

آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشقبحر یک قطره تلخی است زپیمانه عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5182

پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5183

زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5184

دل شکسته بود گوهر یگانه عشقبود ز چهره زرین زر خزانه عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5185

جان آرمیده می‌شود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5186

جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5187

نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشقخوابیده تر ز زلف بود راه دور عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5188

قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5189

گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 519

گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرااشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5190

نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5191

آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5192

در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5193

صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5194

در زلف تو آویخت دل از قید علایقسررشته پیوند بود تاب موافق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.