Səfəvi dövrü
دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ
Qəzəl 5152به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ
Qəzəl 5153چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ
Qəzəl 5154نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلافمیتوان چون جام می دیدن ته دلهای صاف
Qəzəl 5155صد گره در دل ز بحر تلخرو دارد صدفگریه ها از آب گوهر درگلو دارد صدف
Qəzəl 5156نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف
Qəzəl 5157تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف
Qəzəl 5158گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف
Qəzəl 5159نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف
Qəzəl 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Qəzəl 5160غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیفپیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیف
Qəzəl 5161کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسف
Qəzəl 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف
Qəzəl 5163مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف
Qəzəl 5164ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف
Qəzəl 5165زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟
Qəzəl 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف
Qəzəl 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف
Qəzəl 5168هرکجا دلمردهای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق
Qəzəl 5169شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق
Qəzəl 517نوخطی سلسله جنبان جنون است مراسبزه نیمرسی تشنه خون است مرا
Qəzəl 5170می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟
Qəzəl 5171پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق
Qəzəl 5172از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.