Qəzəl 5151

دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5152

به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5153

چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5154

نیست بر آیینه دُردی‌کشان گرد خلافمی‌توان چون جام می دیدن ته دل‌های صاف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5155

صد گره در دل ز بحر تلخرو دارد صدفگریه ها از آب گوهر درگلو دارد صدف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5156

نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5157

تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5158

گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5159

نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 516

نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5160

غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیفپیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5161

کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5162

ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5163

مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5164

ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5165

زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5166

ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5167

معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5168

هرکجا دلمرده‌ای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5169

شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 517

نوخطی سلسله جنبان جنون است مراسبزه نیمرسی تشنه خون است مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5170

می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5171

پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5172

از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.