Səfəvi dövrü
جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش
Qəzəl 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیش
Qəzəl 5088نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالش
Qəzəl 5089سری را که بالین شود آستانشبود بخت بیدار خواب گرانش
Qəzəl 509شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را
Qəzəl 5090سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش
Qəzəl 5091که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟که یک حلقه اوست چشم سیاهش
Qəzəl 5092اگر چشم کافر فتد برلقایشنیاید به لب غیر نام خدایش
Qəzəl 5093حضوری داشتم شب با خیالشکه در خاطر نمی آمد وصالش
Qəzəl 5094شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش
Qəzəl 5095ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوشمرا کرده است چون خط حلقه درگوش
Qəzəl 5096در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
Qəzəl 5097هرکه بیند به چشم بیمارشمی شود درزمان پرستارش
Qəzəl 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش
Qəzəl 5099هر که خموش از شکایت است زبانشحلقه ذکر خفی است مهر دهانش
Qəzəl 510سخن آن است که از جای درآرد دل راحدی آن است که دیوانه کند محمل را
Qəzəl 5100بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش
Qəzəl 5101برسر حرف آمده است چشم سیاهشنو خط جوهر شده است تیغ نگاهش
Qəzəl 5102از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش
Qəzəl 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Qəzəl 5104در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش
Qəzəl 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزشسجاده تواند شد زنار به آمیزش
Qəzəl 5106مهر لب هزره گو پرده آهستگی استپنبه به نرمی کند طفل جرس راخموش
Qəzəl 5107هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.