Qəzəl 4999

Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 500

هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5000

بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5001

زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5002

شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گران‌خوابش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5003

لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5004

خوشا سری که سرگشتگی رهانندشبه کرسی از سرزانوی خود نشانندش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5005

به خون تپیدن خورشید پر مکرر شدبه یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5006

نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارشدگر که می کند از خواب ناز بیدارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5007

چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5008

که می رهد زخم طره گرهگیرش؟که چشم بررخ یوسف گشوده زنجیرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5009

مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 501

در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5010

نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکشهنوز می پرد از شوق،چشم فتراکش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5011

توانگری که نباشد به خبر اقبالشنصیب مردم بیگانه می شود مالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5012

کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5013

مدار چشم مروت ز خضر و احسانشکه سر به مهر حباب است آب حیوانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5014

دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خسته‌دلان است شیره جانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5015

چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5016

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5017

رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5018

جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5019

Götürdü sərpuşu küpdən o piri-badə satan,Şərab nuruyla işıqlandı sanki köhnə dükan.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 502

حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟باده در شیشه بیرنگ نماید خود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.