Qəzəl 4911

در غریبی تابه چند افتدکسی ازیادخویش؟کو جنونی تا برآرم گرد از بنیاد خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4912

کاش می‌دیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود می‌داشتی دیدار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4913

برگ عیش من بود رنگینی افکار خویشاز تماشای بهشتم فارغ از گلزار خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4914

زیر یک پیراهن از یک‌رنگیم با یار خویشبوی یوسف می‌کشم از چشم چون دستار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4915

نیست رزقم تیر تخشی چون کمان ازتیر خویشقسمتم خمیازه خشکی است از نخجیر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4916

جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4917

کوته اندیشی که نفرستد به عقبی مال خویشچشم امیدش بود پیوسته در دنبال خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4918

برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4919

هر که می کوشد به تعمیر تن ویران خویشگل ز غفلت می زند بر رخنه زندان خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 492

حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترامصر زندان شود از جوش خریدار ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4920

می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4921

از غبار خط رخ آن ماه می بالد به خویشآنچنان کز گرد لشکر شاه می بالد به خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4922

ز مستی در شکر خندست دایم لعل سیرابشگریبان چاک دارد شیشه را زور می نابش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4923

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4924

ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4925

کجا پروانه را با خویش سازد همنشین آتش؟که دارد هر طرف چون شمع چندین خوشه چین آتش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4926

Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4927

نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4928

نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودشچه شمع است این که چون پروانه گردد گرد سردودش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4929

سخن دارد به آب زندگی لعل گهر بارشزبان بازی به کاکل می کند مژگان خونخوارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 493

کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4930

همان یوسف که مصر آمد به تنگ از بس خریدارشبه پشت کار حسن او نیرزد روی بازارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4931

عرق رامی کند بی دست و پا لغزنده رخسارشدهد از دور شبنم آب، چشم خود ز گلزارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4932

حساب دین و دل راپاک کن باچشم عیارشکه شب رانیمه خواهد کرد از خط حسن طرارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.