Qəzəl 4955

اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4957

اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینشچه بیتابانه می چسبد به دل لبهای شیرینش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4958

بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4959

شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهشسر از صحرا برآرد هرکه صحرایی است همراهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 496

باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4960

به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایشز طوق قمریان فتراک دارد سرو بالایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4961

ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4962

به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4963

به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟که آهو چشم قربانی شد ازمژگان گیرایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4964

سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4965

چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4966

رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4967

کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4968

چنان افکنده است ازطاق دلها کعبه راکویشکه پهلو می زند با طاق نیسان طاق ابرویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4969

ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویشچسان دل داد خط را کاین چنین استاد بررویش ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 497

گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4970

برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4971

بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4972

عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4973

در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4974

شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4975

خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4976

حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.