Səfəvi dövrü
اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟
Qəzəl 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش
Qəzəl 4957اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینشچه بیتابانه می چسبد به دل لبهای شیرینش
Qəzəl 4958بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش
Qəzəl 4959شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهشسر از صحرا برآرد هرکه صحرایی است همراهش
Qəzəl 496باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا
Qəzəl 4960به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایشز طوق قمریان فتراک دارد سرو بالایش
Qəzəl 4961ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش
Qəzəl 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش
Qəzəl 4963به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟که آهو چشم قربانی شد ازمژگان گیرایش
Qəzəl 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش
Qəzəl 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش
Qəzəl 4966رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش
Qəzəl 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش
Qəzəl 4968چنان افکنده است ازطاق دلها کعبه راکویشکه پهلو می زند با طاق نیسان طاق ابرویش
Qəzəl 4969ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویشچسان دل داد خط را کاین چنین استاد بررویش ؟
Qəzəl 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا
Qəzəl 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش
Qəzəl 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش
Qəzəl 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Qəzəl 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش
Qəzəl 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش
Qəzəl 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش
Qəzəl 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.