Səfəvi dövrü
چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا
Qəzəl 4890ناز پروردی که من گردیدهام پروانهاشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانهاش
Qəzəl 4891رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش
Qəzəl 4892هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستشازسیه روزی به طلع آفتابی نیستش
Qəzəl 4893Yoxsulun eyninə gəlməz qocalıq dərdi, inan,Dərd odur ki, diş ola, amma çörək tapmayasan.
Qəzəl 4894گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش
Qəzəl 4895هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش
Qəzəl 4896خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش
Qəzəl 4897در سر زینت خودآرا می رود آخر سرشحلقه فتراک طاووس است از بال و پرش
Qəzəl 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Qəzəl 4899Gah onu cübbədə, gah mən kəfəndə axtarıram,O girib qəlbimə, mən pirəhəndə axtarıram.
Qəzəl 490خون ما گر سبب چهره آل است ترادر قدح ریز که چون شیر حلال است ترا
Qəzəl 4900گر کنند از رشته جانها زه پیراهنشاز لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش
Qəzəl 4901آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنشمی برد گیرایی از خوانهای ناحق، دیدنش
Qəzəl 4902می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش
Qəzəl 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Qəzəl 4904تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش
Qəzəl 4905می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش
Qəzəl 4906میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش
Qəzəl 4907با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش
Qəzəl 4908خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش
Qəzəl 4909می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش
Qəzəl 491Aləmi-mənadan, ey ki, xəbərin yoxdu sənin,Susmağından savayı, bir sipərin yoxdu sənin.
Qəzəl 4910می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیشسیل را سازد گرانسنگی سبکرفتار بیش
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.