Qəzəl 4977

آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4978

شوختر می شود ازخواب گران، مژگانشچون فلاخن که کند سنگ سبک جولانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4979

خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 498

نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4980

دلپذیرست چنان پسته شکرشکنشکه رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4981

کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4982

داغدار از عرق شرم شود نسرینشآب گردد ز اشارت بدن سیمینش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4983

ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوشعالم خاک هم از سایه بالای تو خوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4984

دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروشآنچه درمصر عزیزست به کنعان مفروش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4985

لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4986

سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایشقمری ازشهپر خود اره نهد برپایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4987

سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4988

دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیشنشود برق سبکسیر مقید به حشیش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4989

درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیشابر ازبخشش دریاست ز دریا درپیش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 499

گل ازان زود به بازار رساند خود راکه به آن گوشه دستار رساند خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4990

چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4991

ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویشمی کشد تیغ به سیمای ولی نعمت خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4992

نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4993

رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4994

ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویشما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4995

خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4996

کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویشخواب من گشت گرانسنگ ز افسانه خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4997

به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4998

به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.