Səlcuq dövrü
ای دل بنشین که یار بر خواهد خاستدر کار تو دوست وار بر خواهد خاست
Rübai 13بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاستدل را به شب از خیالت آزادیهاست
Rübai 14تن در غم تو همچو زه از کاستی استواندر تو چو دامن همه ناراستی است
Rübai 15شاها! تویی آنکه آسمان پایه تستدین داری و شرع پروری مایه تست
Rübai 16زین بیش مکن ریش که شد کارت سستوین سستی کار تو ز فعل بد تست
Rübai 17دوش از چشمم سرشگ گلگون ره جستدر جام شراب ریخت صد قطره نخست
Rübai 18هر کو دل و جان به خدمتت پروردستبا نعمت و ناز جفت وز غم فردست
Rübai 19تا دل به کف تو رایگان افتادستصد گونه مرا به جان زیان افتادست
Rübai 20زان پیش که دل داد جوانی دادستاندر سر من موی سپید افتادست
Rübai 21Dövran səni göndərdi, nə xürrəm gəldin,Ey huri mələk, sən mənə həmdəm gəldin.
Rübai 22از باده درد ناز ساقی بترستوز صبر گریز پای عاقی بترست
Rübai 23چون دید بتم که کار من بر خطرستوز درد دلم بر رخ زردم اثرست
Rübai 24هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشستدر آتش اندوه چو پروانه نشست
Rübai 25شبها که من از وصل تو بودم سرمستمسکین دلم از روز غم ایمن نشست
Rübai 26زان طیره نیم کان بت آزار پرستدل بست مرا به عشوه و پشت شکست
Rübai 27درد توام ای عهد شکن در جانستغم در دل باشد آن من در جانست
Rübai 28Kuyində qəmə dözməyimə fərman var,Ağlar bu gözümdə hər gecə tufan var.
Rübai 29شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست
Rübai 30عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست
Rübai 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Rübai 32ای دیده نگویی که ترا با دل چیستوی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست
Rübai 33ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟
Rübai 34چون در دل من تویی دروغم خوش نیستکارم ز تو چون زلف تو درهم خوش نیست
Rübai 35چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.