Rübai 108

چون عود اگر چه تن بلاکش دارمچون مجمر اگر چه دل بر آتش دارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 109

از چشم خود ابر را خجل می دارموز خون همه خاک راه گل می دارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 110

دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 111

تا کی غم وصل تو پر آوازه خورمبیدل ز تو اندوه بی اندازه خورم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 112

چون در شب هجر تو فرو شد روزمواندر غم تو نیست کسی دلسوزم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 113

گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 114

تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟یا دل که غم هجر و وصال تو کشم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 115

ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 116

جان خواست ز من دوش بت دلگسلمگفتم بدهم باز نفرمود دلم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 117

پیوسته ز روزگار دشمن کاممگر شهد خورم زهر شود در کامم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 118

روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 119

در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 120

با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟وین درد گرفته را به دامن چکنم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 121

چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 122

هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 123

چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 124

گر معتکف در وثاق تو نیمزان نیست که خسته فراق تو نیم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 125

ای دیده اقبال به رویت نگرانعاجز شده از فر تو صاحب نظران

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 126

İsfahan əhlinin düz olmaz əhdi,Görməzsən iş vaxtı onlarda cəhdi.

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 127

زان زر هوسی که خیزد از کان سخنچندانکه نسخته ام به میزان سخن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 128

آن عاقل دوست همچو ابله دشمنآن کرد به من کان نکند صد دشمن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 129

تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!بفرست و به وعده کژم طیره مکن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 130

صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 131

آساید اگر شوی تو همخوابه منگوش فلک ستمگر از لابه من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.