Səlcuq dövrü
ای صبر نگفتی چو غمی پیش آیدخوش باش که کار تو ز من بگشاید
Rübai 85Fərman verən oldun, sənə bəxt olmuş yar,Səndə nə kərəm, bu gün nə bir insaf var.
Rübai 86چون کار من از شهاب بر چرخ رسیدوز دست غمم به لطف خود باز خرید
Rübai 87برخاست دلم تا دگری بگزیندگفتم بنشین که یار از من بیند
Rübai 88آن دل که ز غم خون شد اگر به بیندبنشیند و دامن ز غمت در چیند
Rübai 89یاد تو چو جان در دل من بنشیندکو آنکه ز عالم غم تو بگزیند
Rübai 90ای دل طمع از جفاپرستی بردارهشیار شو و دلت ز مستی بردار
Rübai 91جانم به سر زلف مشوش بگذارخوش باش و مرا به عیش ناخوش بگذار
Rübai 92ای از غم هجران تو ای طرفه نگاردر هر نفسی شکایتم بودی کار
Rübai 93یارم سخن عشوه نهاد اندر بارغم تاختن آورد ز من برد قرار
Rübai 94یک تیر جفا نماند کان زیبا یارآنرا نزدست بر دل من صد بار
Rübai 95با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار
Rübai 96ای دل ز ره دراز می آید یارخوش باش که دلنواز می آید یار
Rübai 97گر دیده بدی روی ترا یوسف مصرآشفته شدی چو من گدا یوسف مصر
Rübai 98من دوش به یار گفتم ای تنگ شکرشاید که لب ترا گزم بار دگر
Rübai 99چون لطف سماع هست جامی کم گیرچون کار طرب بپخت خامی کم گیر
Rübai 100با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز
Rübai 101بی زلف تو شد چشم من از ابر خجلوز چشم تو پای دل فرو رفت به گل
Rübai 102یک دست به مصحف و دگر دست به جامگه نزد حلال مانده گه نزد حرام
Rübai 103دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام
Rübai 104ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم
Rübai 105گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم
Rübai 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Rübai 107گفتم ز دم سرد رهان یک بارمبا آنکه نکرد گفت منت دارم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.