Səlcuq dövrü
کندم همه شب ریش ز عشقت تا تو!کافر شدی و نماند خونی با تو
Rübai 133ای گشته زیان مملکت سود از تو!رو تازگی جهان بیفزود از تو
Rübai 134هر تخم که کاشتم نیامد به دروتا چند خورد کهنه دلم غصه نو
Rübai 135چون سایه نه نیستم نه هستم بی تووز سایه خویشتن گسستم بی تو
Rübai 136وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟جانی که مراعات دلم کردی کو؟
Rübai 137Ey gecə, neyləyim Allah üçün, mən?Darıxdım təklikdən, kimsəsizlikdən,
Rübai 138ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Rübai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Rübai 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Rübai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Rübai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Rübai 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Rübai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Rübai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Rübai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Rübai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Rübai 148دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی
Rübai 149ای غم! تو فراق من گزینی گوییوی هجر! تو مهره باز چینی گویی
Qəsidə 1ای به جلال تو شرف، قدرت ذوالجلال راگشته کمال تو گوا، قادر پر کمال را
Qəsidə 2چهره با جمال تو، مایه دهد جمال راغبغب چون هلال تو، بدر کند هلال را
Qəsidə 3نار است شعله شعله، رخ دلبرم ز تابمار است عقده عقده، دو زلفش بر آفتاب
Qəsidə 4Heç kəs ilə həyatda karım yox,Kara gəlmək üçün də yarım yox.
Qəsidə 5این دل چه دلست و این چه یار استکار من از این دو سخت زار است
Qəsidə 6آنکه ز شرم لطف او، آتش ناب آب شدگمشده نعل مرکبش، افسر آفتاب شد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.