Səlcuq dövrü
کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند
Qəsidə 34شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکندقدر روز افزون کند بازار عنبر بشکند
Qəsidə 35گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکندعشق تو قصد دل و غارت ایمان نکند
Qəsidə 36این خر جبلتان که قدم بر قدم نهندبی معنی اند و در ره معنی قدم نهند
Qəsidə 37رسید کان مروت به قعر گوهر جودز صاین الدین دریای مکرمت محمود
Qəsidə 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Qəsidə 39Mənim könlüm cavanlıqda kədər, qəmdən cüda olmaz,Məgər aləmdə şadlıq barədə söhbət rəva olmaz!
Qəsidə 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Qəsidə 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Qəsidə 42Nə dözürəm hicrana, nə qovuşur mənə yar,Diləyim başa gəlsə, mənim nə kədərim var?
Qəsidə 43Hər şey ki, ayağına cidardır, onu pis san,İpək sənə bəzəkdir, öz qurdunasa zindan.
Qəsidə 44کام روان باد دل شهریاربر همه کافی به جهان کامگار
Qəsidə 45قدر ترا مرتبه ای استوارعمر ترا قاعده ای استوار
Qəsidə 46دوش که شد ماه نهان در غبارآن مه نو روی نمود آشکار
Qəsidə 47Gülüm, dodağıma dodaq uzatsan,Atəş çeşməsində kövsər olarsan.
Qəsidə 48الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحرگرم درآی و دم مده باده بیار و غم ببر
Qəsidə 49عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر
Qəsidə 50پرده مستان نواخت زخمه باد سحرباده ده ای عشق تو همچو سحر پرده در
Qəsidə 51Yar, gözlərin qanımı içsə də, deyirəm mən:Yarəb, sən özün saxla o gözlərin nəzərdən.
Qəsidə 52کشورستان راستین کاقبال سلطان خواندشصاحبقرانی کاسمان خورشید احسان خواندش
Qəsidə 53تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش
Qəsidə 54سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش
Qəsidə 55که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟
Qəsidə 56امن الرقیب نوائب الایامفسرت و عم عجائب الایام
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.