Səlcuq dövrü
Sən Allah, canımı almaq istəsən,Elə et, azca da inciməyim mən.
Rübai 336هر نیمه شبم تبم مرتب بینیناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی
Rübai 337بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمیگمره نیَمی گر به درت بگذرمی
Rübai 338سیمرغ وصالی ای بت عالی رایدادی لقبم همای گیتی آرای
Rübai 339خاک شوَمی گر، نه چنین خون خوریینازت بَرَمی گر، نه چنین کافریی
Rübai 340Hey tənə vurursan mənə, a dilbər,Canıma əqrəbtək sancırsan nəştər.
Rübai 341Bu quru canıma əziz mehmansan,Canım səninkidir, mənə canansan.
Rübai 342از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرایجان را به وداع کوتهی رو بنمای
Rübai 343Dilbərim, edəndə zülfünü çövkan,Qəlbimi top kimi atıb tutursan.
Rübai 344شبهای سده زلف مغانفش داریدر جام طرب بادهٔ دلکش داری
Rübai 345ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی
Rübai 346راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی
Rübai 347خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُلهدار آیی
Rübai 348Badə məclisində məni yad etsən,Gedər bu qəm-kədər, şadlanaram mən.
Rübai 349Gözəlsən, gözəllik mülkünə soltan,Camalın qoymuşdur aləmi heyran.
Rübai 350گر من نه به دل داغ برافکندهامیبا تو ز غم آزاد و تو را بندهامی
Rübai 351دود تو برون شود ز روزن روزیمرغ تو بپرد از نشیمن روزی
Qitə 1مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا
Qitə 2نظام دولت بهرامیان رشید الدینفلک توئی و زمین ما و ذره نامهٔ ما
Qitə 3همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا
Qitə 4من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کردهام ز بار عطا
Qitə 5خاقانیا به جاه مشو غره غمروارگر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا
Qitə 6کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا
Qitə 7Sən qiymətli gövhər ikən, qəvvas kimi baş vurub,Tapdın təbin dəryasından daha qiymətli gövhər.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.