Səlcuq dövrü
بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری
Qəsidə 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Qəsidə 83زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانیبه زلف ار سایه خضری به لب چون آب حیوانی
Qəsidə 84ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی
Qəzəl 1سوخت دل از عشق دوست دوست دمی در نساختخواند مرا وز دو لب ما حضری بر نساخت
Qəzəl 2Gəl əyləş, getdi sənsiz könlüm əldən,Bir an ram et bizə daş qəlbini sən!
Qəzəl 3آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست
Qəzəl 4بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست
Qəzəl 5Gözəlliyin bağı, arxından, ey gözəl, sulanar!Günəşlə Ay işığı nur saçan üzündən alar.
Qəzəl 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Qəzəl 7Şəkkərin bazarını ləli-şəkərbarın qırar,Qaniçən qəmzən fələklər qəsrü dərbarın qırar!
Qəzəl 8بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست
Qəzəl 9Səninlə bir gecə olmaq əzizdir yüz şirin candan.Sənin nazın mənə qiymətlidir mülki-Xorasandan.
Qəzəl 10Kuyində əql ki, biqərardır,Sənsiz peşəm, ey gül, ah-zardır!
Qəzəl 11Eşqini könlüm mənim bir can kimi pünhan tutar,Bağrımı yandırma, onda can tək öz eşqin də var.
Qəzəl 12دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت
Qəzəl 13با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت
Qəzəl 14به دلی وصل تو در نتوان یافتجانی و بر تو ظفر نتوان یافت
Qəzəl 15کس درین دوران وفاداری نیافتیاریی بی زحمت از یاری نیافت
Qəzəl 16دوش چون دست قدر مهر از در شب بر گرفتعقد گردون بیضه ای از عنبر شب بر گرفت
Qəzəl 17زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفتعقل را صف بر شکست و عالم جان بر گرفت
Qəzəl 18آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟
Qəzəl 19ای شب خجل ز مویت گل تنگ دل ز رویتکوثر عرق گرفته از شرم خاک کویت
Qəzəl 20Elə bir qəm varımdır ki, kəm olmaz,Sənin könlündə bir zərrə qəm olmaz.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.