Bivəfa yarə könül versə vəfadar əbəs,Əhdü peymanı yoxa verdiyim iqrar əbəs,

Dərdi-dildən səni çox eyləmək olmaz agah,Qıldığım nalə, qələt, etdiyim izhar əbəs.

Gül kimi beş gün imiş söhbəti-əbnayi-zaman,Eylədim ömrümü zaye, özümü xar əbəs,

Çeşmi-cadunigəhin məsti-meyi-xab ikən,Ah kim, eylədim ol fitnəni bidar, əbəs.

Bulmasa feyzi-nəzər kəsbi-kəmal etməz hüsn,Yari-aşiqdən əgər gizləsə rüxsar, əbəs.

Aşiqi-paknəzər vəslini hicranda sanır,Eyləməz arzuyi-dövləti-didar əbəs.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qönçəvü laləni gördüm, qəmə batdım, Qüdsi,Eylədim meyli-tamaşagəhi-gülzar əbəs.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq