Yarəb, bu od nə oddur kim, düşdü cismü canə?Od düşdü bir ürəkdən bax cümleyi-cahanə.

Qorxum budur, nəhayət, qiyamətə şur salar,Bu fitnə ki, onunla qarışdı bu zamanə.

Tufan gərəkdir indi gül şaxəsin sovursun,Orda ki, miskin bülbül salmışdır aşiyanə,

Bağban ilə o gülçin nə mənfəət görəcək,Bir yazdan ki, oxşayır hər tərəfi xəzanə?

Hər könül ki, bəladan qorxub geri qaçmadı,--Mərdanə qarşı durdu bu zalim asimanə.

Mən susmuşam, etmərəm dərdlərimdən şikayət,Aman bu dərdlərdən ki, bənd vurmuşdur zəbanə.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qüdsi, əcəb bənzərəm o zavallı bülbülə,Ki, əzilmiş qanadla atar can gülsitanə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar