Cân câmına vir ki dökelüm rûh revân?Mest eyleyelüm anun ile rûh-ı revânı

Virdi yile gîsûlarınun ışkı hevâsıKi sırrumı aydam şeker ağzına nihânî

Anber kanı ki zülfini görüp oda yanaYa müşg kanı k'anı görüp kurıya kanı

Bir serv durur ki kadı cândan düriyüpdürKim benzede serv-i çemene serv-i revân ı

Şol dürc-i güherden dökeli la'l ile lü'lü'Altun ile gümüş dahi bağladı dükânı

Didüm ki bedî' olmaya em hasta cânumaIsırdı lebin gör bu me'âniyle beyânı

Akl u dil ü cân u teni ısmarladum anaBen tâcir-i hâşam niderem sûd u ziyânı

Rahmet demidür saçunı çöz ki tarasunlarBâşed ki cânuma ire enfâs-i yemânî

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Dil halveti içinde hayâliyile cânumCem' oldı kim anar bu zemîn ile zemânı

MənbəDivan, G 1097: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri