Cânîsin cânuma lîkin sen cânumun cânısınLa'l kânıdur tutağun sen şeker dükkânısın

Işkdur dînüm benüm ol sinün ile râstdurPes hakîkat bahıcah sen dînümün îmânısın

Ağızundan teng ü bilünden girândur cânumuzNe ki cânlar çeker ise yoluna erzânîsin

Cân zenahdânı çehinde özin azıtdı didümSana ne geldi özün aldurmagıl mihmânısın

Senden özge gönülüm tahtında şâh oturmayaÇün bu ilün hanısın sen hanısın sen hanısın

Müşterî olmah dilerdi güneş anun ışkınaBah gözi tîrine didüm bil ki bir keyvânısın

Zehr ile tiryâkı hak cem' eylemiş bir yirde görVasi u fasi ile cefâna derdüne dermânısın

Sen kamu insân-ı aynî olduğun degül acebBu'l-'aceb oldur ki sen bu aynumun insânısın

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ben niçe cân aparam k'ol hazrete ola kabûlÇün kamu zîrelerün sen iy sanem kirmânısın

MənbəDivan, G 622: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri