Gelün içelüm bir iki câmı tolu bâdeCehd eyleyelüm virmeyelüm ömüri bâda

Bî-dâda gönül bağladı cânum gözün ileBin pâre kılursan dahi ol varmaya dâda

Ben sana cânum virem ü sen yada gönülünAndan dahi getürmeyiser hîç bizi yâda

Ben sırf severem seni sen sâde güzelsinGerek ki barışayidi bu sırf ile sâde

Zülfünde yol uzundur u bilünde iş inceLa'lün nola ger virür ise bize zevâde

Bilünde özin oynadı cânum zî-muhakkikZîrâ ki gözin açdı baka gördi fenâda

Ben ışkuna varlıh virürem kim virür artuhOlmaya revâ kim viresiz hüsni mezâda

Hüsnün gibi ben ışk ile gerek ki ad alamÂzâde kaçan kâni' olısardur az ada

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ben sözi tavîl idimezem şöyle ferîdemKi kalmaya cüz ışk vücûdumda ziyâde

MənbəDivan, G 365: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri