Güneş sanemâ yüzün ü alnun çü kamerdürBilün ile konşısı çü kûh u çü kemerdür

Gül yüzün adına ohıya hutbeyi bülbülYüzümde senün ışkun içün sikke-i zerdür

Hâlün yanağunda sanemâ kıla nidâ kiKim bana virürse gönülin kanı hederdür

Yârum bana ger bağladıyise kapu nolaÇün ışkı hevâsı gönüle halka-i derdür

Bu turfa degül mi ki gönülden sana varanİlçi sözi mecmû'-ı halâyıkda haberdür

Efsâne durur bize göre vâmık u azrâMecnûn ile leylî bize nisbet çü simerdür

Her çend şerî'at ki kılur hûrını tahsînİnandum ana lîk tapun çîz-i digerdür

Zülfyle binâgûşı durur anber ü kâfûrLa'liyle zenahdânı anun şîr ü şekerdür

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çün yüzün ile bağladılar hûra kusûrıOlmaya aceb âdem eğer anda beşerdür

MənbəDivan, G 267: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar