İy yârenler yâr yolma nem kaldı ki yanmamışamBunca ki yandum yanaram billâh ki usanmamışam

Hammârî gözinden anun bir tolu ayağ içmişemAndan berü serhoşam uş hîç dahi oyalmamışam

Cân diledi benden gözün akl u gönül virdüm bileTanrım tanuh ben cân içün ma'şûka yacanmamışam

Lutf eyleyüp sen tut elüm saç oduma rahmet suyınZîrâ oduna düşmeği ben kimseye tanmamışam

Tap yah oduna cânumı vakti durur iksîri salNe bûte kaldı k'anda ben bin katla kaynanmamışam

Cân ile iki cihânı akl ü gönül ne var iseIşkı elinden içmişem illâ ki hîç kanmamışam

Sini didüm sine değin senden usanmalı yoh banaBin gez ölüp dirilmişem ol sanuyı sanmamışam

Gözüm yüzüni göreli görmedi râhat gündüzinYurd ideli cân zülfüni bir gice dolanmamışam

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. İçüm kara benzüm saru yaşum kan u kanum sudurDahi ne kaldı k'ana ben ışkunda boyanmamışam

MənbəDivan, G 957: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri