Lebünden bûse apardum nigârînâ ne kan oldıKi câna câdû gözünden bu fitne nâgehân oldı

Koruh tek şemsi odına eğer yanmaz olur isenHalâvet bulmayısarsın hezârân imtihân oldı

Gönülüm tengdür dirsem düşer la'lüne bir nükteTenüm kıldur diyeyüm çünki sözüm der-miyân oldı

Cânum ireli sen câna sanasın câna irdi tenTenüm dahi bu vuslatdan yakîn bildüm ki cân oldı

Gönüli leblerün oldı dutarsam yoh mıdur hakkumKi ol ser-geşte hayrâna zemândur ki zamân oldı

Acâyib gamzesi vardur ki uralı ciğerde ohKadüm oh gibi toğruyken kaşı gibi kemân old

Cânın cânâna terk iden birini bine degşürdiCânını kim ki tardındı yine ana ziyân oldı

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Hevâ açdı hevâ sırrın gice gitdi vü subh oldıDahi şekkün mi var sinün bu sır çünki ayân oldı

MənbəDivan, G 1206: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri