Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu demTolu vir çün ne kılur ise savâb ider bu dem

Sen bize kılma şerâbı kem ki yârun işvesiYüreği bağrı komaz cümle kebâb ider bu dem

Lebleründen derdüme sordum devâ didi heleBellü budur kim devâyiçün cevâb ider bu dem

Komadı cân u gönül aklı hisâba kim sayarCâdû-yı mesti gözün ya'nî ki hâb ider bu dem

Gül cemâline hayâdan düşdi şebnem ola mıKasdı oldur tâze gülden kim gülâb ider bu dem

Âbı hûn itdi gözümde ben bilürem bî-gümânKi tutağı yüregümde hûm âb ider bu dem

Gözleri ohladı vü lebleri sorarlar kanumGeh hatâ vü geh savâb u geh azâb ider bu dem

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Rûz-ı rûşen dilese zülfin yüzinden giderürBüridi zülfin meğer ki mâhtâb ider bu dem

MənbəDivan, G 1139: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri