Təvazökar
Uşaq vaxtı döyüləndəsusurdu o.Böyüdükcə xətrinə dəyiləndəsusurdu o.Təvazökar deyiləndə qımışardı,danlananda, söyüləndəsusurdu o.Kiçiklərin qarşısındaqaya kimi lal durardı,Müdirinə əyiləndəsusurdu o.Danışsaydı nadanlığıbilinərdi.Danışaydı saf-çürüyüələnərdi.Yuxusunda görsəydi ki,o danışırQorxub dərhal oyanardıyuxusundan.Danışmağın qorxusundan,Öləndə heç vəsiyyət də eləmədiMəzarının başı üstəhamı onaƏlvida, ey təvazökarinsan, dedi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fikret-qoca-tevazokar
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir