Deyiləm
Noolsun tez yeriyirəm,Amma idmançı deyiləm.Üstümü unlu görmüsən,Mən dəyirmançı deyiləm.
Tanımadım dostu-yadı,Tanıyan məni qınadı.Bu dünya yalan dünyadı,Özüm yalançı deyiləm.
Başdan-ayağa dərdmişəm,Həsrət çəkmək mənim peşəm.Bir qəlbi talan etmişəm,Əsla talançı deyiləm.Fələkdən sinə dağlıyam,
Bəndi-dərəsi bağlıyam.Xalqımın şair oğluyam,Quru dilmançı deyiləm.
Sentyabr, 1996
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fikret-sadiq-deyilem
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Gedib gəzib Dubayı,Gəlib yazıb rübai.
Qəzəlin tərifiQəzəl – Şərqin incisi!Qərb inciyir, incisin!
Qızıl dağlar ölkəsiMin ildən sonra*Dağlıq Altay ulu köçərilərin, cəsur ovçuların, hunların yurd yeridir. Qədim altaylı alaçıqda yaşayıb. Altay – başdan-başa ev olub ona. Gəzəri olub, köçəri olub. Çox görüb, çox götürüb. Yazılarını Biçiktu (Bitigtau) qayasına, Orxan daşlarına yazıb. Dağlarını, çaylarını, ocaqlarını və ən adi qaratikanını belə nağıla bələyib, əfsanələşdirib. Onlarca dastan hələ dildə-ağızda gəzir, qələmə alınmayıb. Kəndlərində canlı Homerlər yaşayır. Burda aşığa «Qayçı» deyirlər («qayçı» bəlkə «hayçı» deməkdir). Qayçı elin, Ana yurdun dar günündə, şad günündə hay-harayçısıdır. Onun yaddaşı – insan yaddaşının sonsuzluğuna sübutdur. İnsan yaddaşına bütöv bir kəhkəşan sığışarmış demə. Yoxsa qayçı bu boyda «Maday-Qara»nı bir nəfəsə oxumazdı («Manas»ı demirəm hələ).
Min bir butaİçərişəhərdə xalça muzeyimiz varI
Başqa şairlərin şeirləri
Nə saatda gəldim dünya evinə,Şum sitarə bəxti bağlu olmuşam.
SöküldüAğzın bal dilin şəkər Mahtab,Yenə ciyərimin başı söküldü
Ey qorçubaşı, ey sitəm əhlinə pişvaEy qorçubaşı, ey sitəm əhlinə pişva,Şahın qulu olan sözinə bipir gərək.
Görüş yeriSahil bağı, qəndil altı – şirin gözləncək,Görüş yeridir.