Qəsidə 22

کارها بود در این کارگه اخضرلیک دوک تو نگردید ازین بهتر

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Qəsidə 19

Səpibdir hər yana əxtər şükufə,Edibdir yer üzün gövhər şükufə.

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəsidə 26

امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن

İrəc MirzəQəsidə2 dəq
Qəsidə 11

Həqiqətdə Allaha yaxın olmağa səbəb olan itaət,Kərbəla çölünün məzlumunun dərgahı torpağını təvaf etməkdir.

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq
Qəsidə 16

فلک، ای دوست، ز بس بی‌حد و بی‌مر گرددبد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 45

اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəsidə 3

ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را

İrəc MirzəQəsidə2 dəq
Qəsidə 18

Gül gəldi, yenə gülşəndə cənnət lətafəti var,Yer tər otdan səma rəngi almışdır.

Məhəmməd FüzuliQəsidə6 dəq
Qəsidə 20

دانی که را سزد صفت پاکی:آنکو وجود پاک نیالاید

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Qəsidə 2

منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Qəsidə 6

دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 24

Qışın günündə səhər başlayıb soyuq ruzgar,Ağacların canına sanki qorxu, lərzə salar,

Məhəmməd FüzuliQəsidə7 dəq
Qəsidə 29

تا ببازار جهان سوداگریمگاه سود و گه زیان می آوریم

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 12

صبح ظفر ز مطلع دولت شد آشکارطی شد بساط ظلمت ازین نیلگون حصار

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəsidə 13

برآمد بامدادان مِهرِ انورجهان را کسوتِ نو کرد در بر

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 42

Qalx, ey dövran yerişli, fələk gövdəli dəvə Ki, ayağının pəncəsi bədirlənmiş ay, boynun hilal kimidir.Ey yerişi dövran kimi olub, lakin onun kimi rəhmsiz olmayan,

Məhəmməd FüzuliQəsidə6 dəq
Qəsidə 35

گرت ایدوست بود دیدهٔ روشن بینبجهان گذران تکیه مکن چندین

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 15

بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəsidə 8

برخیز که باید به قدح خون رز افگندکِامد مهِ فروردین تا شد مهِ اسفند

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 3

Dərgəhindən özgə yox dərd əhlinə darüş-şəfa,Kim şəfa tapmazsa ondan, dərdinə olmaz dəva.

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 41

بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی

Pərvin EtisamiQəsidə6 dəq
Qəsidə 24

شد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان

Saib TəbriziQəsidə6 dəq
Qəsidə 11

رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود

İrəc MirzəQəsidə6 dəq
Qəsidə 12

Kimin ki, qəlb lövhindən təəllüq nəqşi zayildir,O qəlb ayinəsi dostun xəyaliylə müqabildir.

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq
Qəsidə 3

رهاییت باید، رها کن جهان رانگه دار ز آلودگی پاک‌جان را

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 37

این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəsidə 12

ملکا با تو دگر دوستیِ ما نشودبعد اگر شد شده است ، امّا حالا نشود

İrəc MirzəQəsidə4 dəq
Qəsidə 14

Zəmanin həftəsinə uyma kim, yetər zərəri,Xəzinə zənn eləmə əjdahayi-həftəsəri

Məhəmməd FüzuliQəsidə8 dəq
Qəsidə 8

ای عجب! این راه نه راه خداستزانکه در آن اهرمنی رهنماست

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 38

تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت

Saib TəbriziQəsidə3 dəq