Qəsidə 14

ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Qəsidə 29

می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 32

به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 4

Ey Kərbəla möhnətsərası sakini, səlam!Ey Kərbəla möhtacı və giriftarı, səlam!

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 25

ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Qəsidə 33

تا نگردیده است خورشید قیامت آشکارمشت آبی زن به روی خود ز چشم اشکبار

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəsidə 36

جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی

İrəc MirzəQəsidə8 dəq
Qəsidə 7

Üzünün şamının havası canıma od saldı,Gizli yanğımın hekayəsini dillərə saldı.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 27

نخواست هیچ خردمند وام از ایامکه با دسیسه و آشوب باز خواهد وام

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 35

کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəsidə 8

Könlümün üzü yenə Kərbəlaya sarıdır,Xəstənin rəğbəti şəfa ocağınadır.

Məhəmməd FüzuliQəsidə2 dəq
Qəsidə 39

ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسال‌ها کرده تباهی و هوس‌رانی

Pərvin EtisamiQəsidə6 dəq
Qəsidə 44

اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəsidə 13

سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم استچون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 5

ای کنده سیل فتنه ز بنیادتوی داده باد حادثه بر بادت

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Qəsidə 28

شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 22

Bəla bəzmində hər kim təvəkkül camını içdi,Qəm, möhnət xumarlığının başağrısını az çəkdi.

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 28

نفس گفته‌ست بسی ژاژ و بسی مبهمبه کز این پس کندش نطق خرد ابکم

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Qəsidə 30

زنده‌رود از جلوه مستانه طوفان می‌کندپل به آیین تمام امسال جولان می‌کند

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 26

Bilur qədəhdə səhər lə’l tək mey içsən əgər,Odur piyaleyi-kafur, şərbəti-kövsər.

Məhəmməd FüzuliQəsidə10 dəq
Qəsidə 37

گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیه‌کاری

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Qəsidə 31

کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 33

ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار املصبر کن کآخر هر کار بهست از اول

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 40

اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی

Pərvin EtisamiQəsidə8 dəq
Qəsidə 42

زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین

Saib TəbriziQəsidə6 dəq
Qəsidə 34

Əhli-halə bəllidir kim, bu şəfəq neyçündür al,Çünki qəlbində onun bir zərrə var sevdayi-al.

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 4

عقل ضعیف خویش نگه دار از شرابدر زیر بال موج منه بیضه حجاب

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəsidə 35

Kim öyrədib bunu, yarəb, şəfəq içində hilal,Çəkildi bir tərəfə tutdu böylə daməni-al

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 26

اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمان

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəsidə 36

Mərhəba, ey qələm, ey şəm’i-şəbüstani-məqal,Namələr xaliqi, peyğəmbəri-me’raci-xəyal.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq