Qəzəl 6611

بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 6619

تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6633

زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6634

از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6643

چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6648

کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6649

ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشته‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6657

می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ایدر کشاکش داردم زورآزمای تازه ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6680

دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟در تنور سرد از بهر چه نان بندد کسی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6682

شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسیهمچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6694

نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگیپیش صاحب فن نباشد فن به از افتادگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6695

شهره می سازد سخن را در جهان استادگیمی کند این آب روشن را روان استادگی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6697

بی نیازست از دلیل و رهنما افتادگیمی رود منزل به منزل جاده با افتادگی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6701

من گرفتم برنیارد موج شمشیر از نیاماز هوای خود خطر دارد حباب زندگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6705

کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6708

عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگیخانه پردازست چون سیل فنا دیوانگی

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6709

سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگیگرد خاکستر نگیرد اخگر دیوانگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6716

کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمیتا ز گلزار تو گستاخانه گلها چیدمی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6717

گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6718

جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنییوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6730

صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شویسرمپیچ از ترک سر تا صاحب افسر شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6744

تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6748

ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا دارینگردی آشنای خویش تا یک آشنا داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6756

ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداریزبان در کام او بادام در قندست پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6758

فروغ زندگانی برق شمشیرست پندارینفس عمر سبکرو را پر تیرست پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6759

ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداریزمین از تنگ میدانی لب بام است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6762

مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6770

فلک یک حلقه چشم است اگر صاحب نظر باشیتویی آن چشم را مردم اگر روشن گهر باشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6771

چون طفلان کس به هر افسانه تا کی واکند گوشی؟کند پرپنبه غفلت اگر پیدا کند گوشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6774

حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقیمرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq