Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مطربا مهر از دهان برداربند خاموشی از زبان بردار
Qəzəl 4762شعله ای در مغز هست ازآتش سودا هنوزمی تراود بوی می از پنبه مینا هنوز
Qəzəl 4763با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوزاز خرامش بوی گل مدهوش می گردد هنوز
Qəzəl 4782نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگزنبود بی شفق این شام غریبان هرگز
Qəzəl 4784از جبینش عرق شرم روان است هنوزچشم امید به رویش نگران است هنوز
Qəzəl 4793ز خط چو یار رخِ آل را کند سرسبزامید مزرع آمال را کند سرسبز
Qəzəl 4794ز سرو قدِ تو شد شوره زارِ امکان سبزز شمعِ سبز تو شد بختِ این شبستان سبز
Qəzəl 4828گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بستحفه روشندلان آیینه پاک است و بس
Qəzəl 4832پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بیزوال این است و بس
Qəzəl 4833یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس
Qəzəl 4834شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس
Qəzəl 4835هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرسرفته ایم از خویش بیرون از دیار ما مپرس
Qəzəl 4841شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوسدر شب تار بود شهد مسلم ز مگس
Qəzəl 4842طاق ابروی توازکون ومکان مارا بسگوشه چشم تو از ملک جهان مارا بس
Qəzəl 4846زپرده داری هستی است در حجاب، نفسکه درفنا زته دل کشد حباب، نفس
Qəzəl 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟
Qəzəl 4854حیف است که سر در سر مینانکند کسبا دختر رزعیش دوبالا نکند کس
Qəzəl 4855صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش
Qəzəl 4857مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باشاز بلا دوری طمع داری، ز مردم دور باش
Qəzəl 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باشباسفال و جام زریکرنگ همچون باده باش
Qəzəl 4864چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باشخویش را گردآوری کن از سپر آسوده باش
Qəzəl 4868تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباشمی توان گردید تا از پیروان رهبر مباش
Qəzəl 4870از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش
Qəzəl 4871از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباشچون دم شمشیر از پشت کمان غافل مباش
Qəzəl 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش
Qəzəl 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش
Qəzəl 4890ناز پروردی که من گردیدهام پروانهاشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانهاش
Qəzəl 4892هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستشازسیه روزی به طلع آفتابی نیستش
Qəzəl 4901آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنشمی برد گیرایی از خوانهای ناحق، دیدنش
Qəzəl 4912کاش میدیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود میداشتی دیدار خویش