Bu, bünyadi-binayi-bəladır və müqəddimeyi-ələmi-ibtiladır
Məsnəvi nədir?
Məsnəvi: hər beyti öz qafiyəsi ilə gələn uzun nəzm, adətən dastan və ya hekayə.
Məktəbdə onunla oldu həmdəmBir neçə mələkmisal qız həm.
Bir səf qız oturdu, bir səf oğlan,Cəm' oldu behiştə hurüqılman.
Oğlanlara qızlar olsalar yar,Eşqə bulunur rəvaci-bazar.
Qız nərgisi-məst edib füsunsaz,Oğlana satanda işvəvü naz
Oğlan necə səbr pişə qılsın?Vər səbri həm olsa, nişə qılsın?
Ol qızlar içində bir porizadQeys ilə məhəbbət etdi bünyad.
Bir türfə sənəm ki, əqli-kamilGördükdə onu olurdu zail.
Zülfeyni-müsəlsəli girehgir,Can boynuna bir bəlalı zəncir.
Əbrusi xəmi bəlayi-üşşaq,Həm cüft lətafət içrə, həm taq.
Hər kipriyi bir xədəngi-xunriz,Peykani-xədəngi qəmzeyi tiz.
Dəryayi-bəla cəbini-paki,Çin cünbüşi mövci-səhmnaki.
Çeşmi-siyəhinə sürmədən ar,Hindusinə sürmə həm giriftar.
Rüxsarinə rəngi-ğazədən nəng,Hərgiz ona ğazə verməmiş rəng.
Göz mərdüməkindən olsa xali,Göz mərdüməki olurdu xali.
Lə'lü düri göstərirdi hərdəm,Övraqi-gül içrə iqdi-şəbnəm.
Əbvabi-təkəllüm etsə məftuh,Əmvatə verərdi müjdeyi-ruh.
Şümşadi-lətifinə mürəkkəb,Sibi-zənəxü turunci-ğəbğəb.
Əndami lətifeyi-ilahi,Dəryayi-lətafət içrə mahi.
Şəhbaz baxışlı, ahu gözlü,Şirin hərəkətli, şəhd sözlü.
Rahü rəvişi müdam qəmzə,Başdan-ayağa təmam qəmzə.
Ayruqca şəklü xoşca peykər,Yaxşıca sənəm, gözəlcə dilbər.
Aləm səri-muyinin tüfeyli,Məhbubeyi-aləm, adı Leyli.
Qeys onu görüb həlak oldu,Min şövq ilə dərdnak oldu.
Ol nadirə həm ki, Qeysi gördü,Min zövq bulub, özün itirdi,
Gördü ki, bir afəti-zəmanə,Misli dəxi gəlməmiş cəhanə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-leyli-ve-mecnun-16
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir