Münhərifdir, saqiya, ənduhi-dünyadən mizac,Badə tut kim, illəti-ənduhə qəflətdir ilac.

Fəqr mülkün tut, gər istiğınadə istərsən kəmal,Səltənətdən keç kim, ol vadidə çoxdur ehtiyac.

Çəkmə təxtü tac qeydin, bisərü palıq gözətKim, əyağə bənddir təxtü bəladır başə tac.

Bir pəri zülfün tutub, xalindən alsan kami-dil,Tut ki, Çin mülkini tutdun, Hinddən aldın xərac.

Tərkü təcrid ixtiyar et kim, diyari-eşqdəFəqr bazarinə əsbabi-fənadəndir rəvac.

Nəqşi-zayildir, ümuri-dəhrə qılma e’tibar,Olsa hasil fəqrdən hüznü qinadən ibtihac.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, mən məlamət mülkünün sultaniyəm,Bərqi-ahim taci-zər, simi-sirişkim təxti-tac.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq