حقه لعل لبش صد درد دارد در علاجاو ز ما مستغنی و ما را باو صد احتیاج

مه بمحمل می رود منزل بمنزل غالباز آفتاب عارضت دارد تغیر در مزاج

عکس خالت هست در لوح بیاض دیده امخوش نماتر ز ابنوسی کان بود پیوند عاج

سینه ام بشکاف و چشمم را بخونریزی در آرکار شاهانست فتح ملک تعیین خراج

کرده ام پنهان غم دل را ز خوف قطع سرمی کند تاجر متاع خود نهان از بیم باج

رونق از عکس خطت دارد بیاض چشم منهست این روشن که سیم از سکه می‌گردد رواج

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. رفعت از خواهی فضولی چون فلک بی قید باشبر زمین زن گر ز خورشیدت بود بر فرق تاج

Ləl dodağının mücrüsündə yüz dərdin əlacı var,O, bizə möhtac deyil, bizim ona yüz ehtiyacımız var.

Ay mənzil-mənzil gərdəkdə gedir, şayəd Üzünün günəşindən əhvalı pozulubdur.Gözümün lövhəsində sənin xalının əksi Aca calaq olunmuş abnusdan gözəl görünür.

Sinəmi yar, gözümü də qan edib, çıxar,Ölkəni tutub tövcü təyin etmək şahların işidir.

Başımın kəsilməsi qorxusundan könül qəmini gözləmişəm,Tacir bac vermək qorxusundan mətaini gizləyər.

Gözümün ağı sənin xəttinin əksindən rövnəq alır.Aydındır ki, gümüş sikkə ilə rəvac tapar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ucalıq istəsən, Füzuli, fələk kimi qeydsiz ol,Başında günəşdən tac olsa da, yerə vur.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri