ببزم او سخن از درد من نمی گذردچه خلوتیست که آنجا سخن نمی گذرد

Gecə xatırlamayır dərdimi bəzmində nədən,Necə xəlvətdi o yer, gəlməyirəm xatirə mən.

گذشت دل ز دو عالم بدور روی تو لیکازان دو سلسله خم بخم نمی گذرد

Gül üzünçün hər iki aləmi tərk etsə könül,Keçə bilməz o iki silsileyi-zülfündən.

نمی کشد دل تنگم بمجمعی که دروزمان زمان سخنی زان دهن نمی گذرد

Məni bir məclisə çəkməz qəmə aludə könül,Orda dildən-dilə sən düşməsən, ey qönçədəhən.

مقید قد و رخسار گلرخان بچمنپی نظاره سرو و سمن نمی گذرد

Kim könül versə güləndamlı bu gülçöhrələrə,Eyləməz sərv ilə gül görmək üçün seyri-çəmən.

اساس مجمع ارباب عشق ناکامیستحدیث کام دران انجمن نمی گذرد

Yetməyib kamə bu aləmdə bütün aşiqlər,Kamə yetmək belə məclisdə deyil müstəhsən.

نمی رسد بحظوظ سرور روحانیکسی که از سر حظ بدن نمی گذرد

Gərək aşiq olan, əlbəttə, çəkə cövrü cəfaKi, tapa ləzzəti-ruhanini aləmdə bədən.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دمی نمی گذرد بر فضولی بی دلکه در دلش غم آن سیمتن نمی گذرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bircə an varmı, Füzuli, bu cahan mülkündəMöhnəti-dərdi-qəmin çəkməyə, ey simintən!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq