تا باد پرده از رخ آن سیمبر فکندرسم صبوری از دل عشاق بر فکند

Yel atıb pərdəni görcək üzün, ey simbərim,Kəsilib səbrü qərarım, yox özümdən xəbərim.

دور از رخ تو سوخت جگر این چه آتشستکز چشم بر گرفت هوا در جگر فکند

Necə oddur bu ki, sənsiz yanıb odlandı könül,O qara gözlərinin atəşi yaxdı ciyərim.

بودم اسیر خال تو خط نیز بر دمیدحسن رخت مرا ببلای دگر فکند

Xalının könlüm əsiriydi əzəldən, nə edim,Oldu xəttində bəla, artdı dəmadəm kədərim.

هر نور کآن نگشت بنظاره تو صرفآن را چو اشک مردم چشم از نظر فکند

Sənə baxdıqca gözüm nuru dönüb olmasa qan,Göz yaşım tək onu gözdən salacaqdır nəzərim.

مردم مگو سیاهی داغیست کز دلمبر داشت موج خون و درین چشم تر فکند

Sanma göz mərdümüdür, daği-ciyərdir ki, onuQəlbimin qanlı selindən qoparıb çeşmi-tərim.

صیت و صدای سیل سرشکم که شد بلندآوازه جمال تو در بحر و بر فکند

Gözümün seyli axıb, hər tərəfə saldı səda,Bürünüb şöhrəti-hüsnünlə bütün dövrü bərim.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خاک درت نکرد فضولی مقام خوداو را بدین گناه فلک در بدر فکند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qapını eyləmədi gərçi Füzuli məskən,Dərbədər saldı bu dövran onu, ey nazlı pərim!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri