بکویش می روم بهر تماشای مه رویش
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
بکویش می روم بهر تماشای مه رویشتماشاییست از رسواییم امروز در کویش
Kuyinə getdim, baxam bir dəm o gül rüxsarə mən,Eylə risva qıldı, oldum xar mən, biçarə mən.
ندارم تاب تیر غمزهای آن کمان ابرومگر سویم بتندی ننگرد تا بنگرم سویش
Yay kimi çatdı qaşın, çəp baxdı, tabım qalmadı,Göz açıb bir an baxam ol şivəli dildarə mən.
چه حاجت با رقیبان دگر در منع من او رارقیب او بس است از هر که باشد تندی خویش
Tünd baxışlardan rəqiblər qorxaraq qaçmış uzaq,Tək rəqibim ol baxışlardır ki, yetməm yarə mən.
گلی دارم درون دل ز غیرت کس نمی خواهمنشنید پهلوم ترسم که ناگه بشنود بویش
Yer tutub qəlbimdə bir gül, qorxuram ətrin duya,Ol səbəbdən vermərəm yanımda yer əğyarə mən.
ازان رسوا شدم کز غایت ضعف تنم در دلنگنجید و برون افتاد شوق رشته مویش
Zəfi-cismimdən könül tab etmədi sevdasına,Bağlanıb qaldım əsir ol türreyi-tərrarə mən.
قدم خم باشد ز بار غم برون شو از تنم ای جانکه نتوان بود اینجا با خیال قد دلجویش
Sən də, ey can, tərk qıl qəmdən bükülmüş cismimi,Etmişəm təslim onu bir arizi-gülnarə mən.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی چون نیابم در دل اهل محبت رهخیالی کرد ضعفم در خیال جعد گیسویش
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. İncəlib sevdayi-zülfünlə xəyalə dönmüşəm,Var yeri girsəm, Füzuli, hər dili-xunbarə mən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-221
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ey səfayi-surətin qeydin çəkən, bil kim, hənuzJəngdən ayineyi-idrakını pak etmədin.
Ey vücudi-kamilin ayinədari-feyzi-həqEy vücudi-kamilin ayinədari-feyzi həq,Asitanın qibleyi-hacati-ərbabi-yəqin.
Pərdə çək eybinə zülmət kimi, xəlqin daimPərdə çək eybinə zülmət kimi, xəqin daim,Gər dilərsən ki, nəsib ola sənə abi-həyat.
Ey müəllim, aləti-təzvirdir əşrarə elmEy müəllim, aləti-təzvirdir əşrarə elm,Qılma əhli-məkrə tə'limi-məarif, zinhar!
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Gözəllərin şahı, şuxu nazənin,Yetişibdi hökmun kulli-cəhanə,
Məhəmməd bəy Arifə cavabMən kimi xəstəyə əlbəttə ki, həmam gərək,Necə kim aşiqə bir yari-güləndam gərək.
BaxNələr gəldi keçdi fani dünyadan,Dolanan gərdişi-gəcmədara bax.
ElərEy ağalar, məni neçin qmarsız?Eyləsə dərdimə bıı dərman elər.