چه دعوی می‌کنی ای غنچه با لعل گهربارشچه می گویی اگر خواهند از تو لطف گفتارش

Nə bəhsə girmisən, ey qönçə, görcək ləblərin yarın,Nə söylərsən, sual etdikdə səndən lütfi-göftarın?

مکن تصویر آن قامت مصور می شوی رسواچه می آید ز دستت از تو گر خواهند رفتارش

Müsəvvir, çəkmə rəna qəddini, rüsva olarsan sənSorulsa, bəs necə sən göstərərsən hüsni-rəftarın?

ز رشک او کدورتهاست ای آیینه در طبعتدل خود صاف کن تا بهره یابی ز دیدارش

Onun rəşkindən, ey güzgü, kədərlər var o təbində,Əgər saf eyləsən qəlbin, görərsən zövqi-didarın.

چه قدرست این که از هر جا قدم برداشته آن مهفتاده آفتاب و بر زمین مالیده رخسارش

Cəmalın gör o mahın kim, qədəm hər bir yerə qoymuş,Günəş göydən enib sürtmüş o xaki-pakə rüxsarın.

چو طبع نازکش آزار من خواهد منال ای دلمکن کاری که آزاری رسد از منع آزارش

Nigarın incə təbi gər səni incitmək istərsə,Könül, sən çək bəla, qoy yetməsin cananə azarın.

نجات دل ز دام غم خط او می دهد زانروخط آزادیش خوانند دلهای گرفتارش

Sənin xəttin könüllər qəmdən azad etdiyindəndirKi, azadlıq xəti söylər ona hər bir giriftarın.

نهفتم پیش یار از طعنه اغیار درد دلعجب درد دلی دارم که ممکن نیست اظهارش

Rəqibin tənəsindən dərdimi gizlətmişəm səndən,Könüldə min qəmim vardır, çətindir etmək izharın.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ز بهبود فضولی گر کنم قطع نظر شایدکه می‌بینم نخواهد برد جان از چشم بیمارش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, var yeri, gər göz yumarsam öz əlacımdan,Əlindən mən necə can qurtarım ol çeşmi bimarın?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq