در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کرد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کردبر دیده تر من او نیز دیده تر کرد
آیینه نیست چون من در رسم عشقبازیگر دور شد ز یاری او را ز دل بدر کرد
از رشک یا بمیرم سر بر نداشت از خاکهر گه که سایه با من در کوی او گذر کرد
چون سایه بر ندارم از خاک کوی او سرشاید که زان سر کو خاکی توان بسر کرد
امشب بحال زارم می کرد شمع گریهگویا که در دل او سوز دلم اثر کرد
آیینه را ز غیرت دیدن نمی توانمخود را چو بر خدنگ مژگان او سپر کرد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از صبر بر نیاید چون کار ما فضولیدر کار خویش باید اندیشه دگر کرد
Ayinədə əksim özümə bir nəzər etdi,Əhvalımı göz yaşı töküb didə tər etdi.
Ayinədə yox məndə olan eşqə dəyanət,Yar ondan uzaqlaşdı, o tərki-nəzər etdi.
Torpaqlara qərq eyləyəcəkdir məni qibtə,Yarın nə üçün kuyinə könlüm güzər etdi?
Axşam mənim əhvalıma göz yaşları tökdü,Sanki bu könül atəşi şəmə əsər etdi.
Ayinəni də görməyə qoymur məni heyrət,Müjganına könlüm gözünü bir süpər etdi.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Öz dərdinə bir başqa əlac eylə, Füzuli,Çox işləri dünyada səbir bisəmər etdi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-168
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ölünü zövqi-kəlamın gətirər nitqə yenə.
Həmmam ilə ənis dünən nazlı yar olubHər tük tənimdə bir müjeyi-əşkbar olub.
Öldürür şadlıq məni təndən əgər peykan çıxaBəlkə bu peykan ilə birgə bədəndən can çıxa,
Sərv boylum sayə salsa başıma gər bir kərəSaxlaram daim başımda, qoymaram düşsün yerə.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Bir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamaz?Ənduhu qüssə yarı ola, ağlar, ağlamaz?
Görəsən kim nə imiş hörməti-səhbayə səbəbGörəsən kim nə imiş hörməti-səhbayə səbəbKi, həram etdi bu can cövhərini Şahi-Ərəb.
Bir cam azYatmış idim, qafil gəldi üstümə,Bir cam dolu, bir cam yarı, bir cam az.
خوشا تبریز و فیض صبح و شامشالهی تا ابد باشد نظامش