دلا بمهر رخش دیده پر آب انداز
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
دلا بمهر رخش دیده پر آب اندازترست پرده چشمت بآفتاب انداز
Könül ağlar göz ilə bax o günəş rüxsarə,Islanan pərdəsinə gözlərimin et çarə.
صبا که گفت که حرفی ز بی قراری مابگوی آن گل تر را در اضطراب انداز
Ey səba, kim dedi əfğanım ona söyləyəsən,Min cəfalar verəsən sən o güli-bixarə.
نقاب کرد تن خاکیم ز چهره جانگرت هواست که افتد ز رخ نقاب انداز
Bir niqab oldu bu torpaq bədənim, canım üçün,Düşər ol pərdə, gözüm düşsə camali-yarə.
میانه من و تو هستی منست حجاببیا و آتشی از رخ برین حجاب انداز
Aramızda mənim öz varlığım olmuşdur hicab,Göstər atəşli üzün, sal bu hicabi narə.
چه می دهی از سر التفات دل برقیبسگی ست ، جانب او سنگ اجتناب انداز
Iltifat eylə, rəqibə bu qədər vermə könül,O bir itdir, onu bir daşla elə avarə.
شدم خراب ز بی رحمی تو رحمی کنگهی ز لطف نظر بر من خراب انداز
Rəhmsizliklə məni eyləmə gəl bunca xərab,Nola hərdəm nəzər etsən bu dili-bimarə.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چه کار تست فضولی قبول قید ورعترا که گفت که خود را درین عذاب انداز
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Zöhdü təqva ilə aləmdə, Füzuli, nə işin,Bu əzaba özünü kim dedi sal, biçarə?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-209
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Gördüm ol xurşidi-hüsnün, ixtiyarım qalmadı.Sayə tək bir yerdə durmağa qərarım qalmadı.
Görməsəm hər söz açanda ol güli rəna üzünGörməsəm hər göz açanda ol güli-rəna üzün,Göz yumunca əşki-gülgunim tutar dünya üzün.
Görüb mühlik mənim çevrəmdə bəhri-eşq tüğyanınGörüb mühlik mənim çevrəmdə bəhri-eşq tüğyanın.Qaçıb bir dağə çıxdı Kuhkən, qurtarmağa canın.
Ləbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdiLəbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdi,Zənəxdanın muradım dəstgahın sərnigun etdi.