جدا بودن ز یار و سوختن با داغ هجرانشبسی خوش‌تر که روز وصل دیدن با رقیبانش

جدایی خواهم از جانان و غیرت آنچنین بایدکه خود را هم نخواهد عاشق اندر وصل جانانش

نبینم سوی آن آیینه رخسار چون دارمز عکس خار مژگانیم بر گلبرگ خندانش

ندارم ذوقی از مرگ رقیبان زانکه می‌ترسمبمیرد خاک ره گردد بگیرد باز دامانش

نبیند سوی من تا در نیابم راحت مردنچو می‌داند نخواهد برد جان از چشم فتانش

نه من تنها نهادم سر به پای او سپردم جانهوای عشق او در هرکه هست اینست پایانش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی را به درد عشق واجب گشت جان دادننمی‌دانم چه دردست این که ممکن نیست درمانش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq