لاف زد پیش رخت گلبن ز گلبرگ ترشزد صبا از قهر گلبرگ ترش را بر سرش

پیش خورشید رخت گل را نمی بیند جمالگرچه می‌بندد هوا از دُرِّ شبنم زیورَش

گشت گل پروانه شمع جمالت ای پرینیست هر سو برگ بگرفتست آتش در پرش

چند نازد با گل و بلبل چمن بگشای رخآتشی زن در گل و بر باد ده خاکسترش

مهد گلبن جای راحت نیست طفل غنچه راچون شود آسوده چندین خار دارد بسترش

گل بحسن پنج روزه کرد دعوی با رختزود باشد زین گنه از هم بریزد پیکرش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. برگ گل تلخست می گرداند از خورشید رنگچون کنم نسبت فضولی با لب جان پرورش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar