اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردانچو گردانیده سرگشته ام سرگشته تر گردان

Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan!Məni sərgəştə etdin sən, gəl eylə bir də sərgərdan.

من از جان ناامیدم تیر خود بر من مکن ضایعاگر داری دوایی صرف بیمار دگر گردان

Canımdan üzmüşəm əl, sən xədəngin etmə gəl zaye,Şəfa varsa oxundan, başqa bimarə elə dərman.

در آور جلوه تا خون دل ما ریزد از مژگاننهال ناامیدیهای ما را بارور گردان

Şüai-didəmi peyvənd qıl sən tari-zülfünlə,Hörülmüş tellərə bir an nəzər qıl, ey məhi-taban!

بده تار شعاع دیده را پیوند با زلفتزمانی رشته آن زلف را مد نظر گردان

Görün, ta kirpiyimdən xuni-dil cari olub getsin,Ümidsizlik nihalın meyvədar et, ey güli-xəndan!

کمال حسن می خواهی مگردان روی از عاشقمه رخسار خود را مطرح نور بصر گردان

Kəmali-hüsn istərsən, gəl üz döndərmə aşiqdən,O hüsni-məhvəşi, dilbər, bizə izhar qıl hər an.

سواد چشم تر بگداخت از برق غم هجرتبیا و خال مشگین را سواد چشم تر گردان

Qəmi-hicranının bərqi əritdi mərdümi-çeşmi,Qara xalı bəbək qıl çeşmimə, olsun yenə rəxşan.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ز دوران مخالف چند درد سر کشد ساقیفضولی را به یک جام لبالب بی خبر گردان

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bu dövrani-müxalifdə nə qədri qəm çəkim, saqi!Ləbaləb bir qədəhlə qıl Füzuli xəstəni heyran.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq