بیاد قد تو بر سینه هر الف که بریدمخطی ز کلک عدم بر وجود خویش کشیدم

بسینه بی تو بسی داغهای تازه نهادمشکوفه عجب از نوبهار عشق بچیدم

وفا ز سرو قدی خواستم نگشت میسرزهی جفا که نشد بارور نهال امیدم

گل نشاط منست از هوای وصل شگفتهبسان غنچه ببوی تو جامه که بریدم

براه دوست غباری ندیدم از تن خاکیچه سرعتست که خود هم بگرد خود نرسیدم

نشان نماند ز من در طلب ولیک چه حاصلکه کس نداند نشانم از آنچه می طلبیدم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سپهر می شنود آه و ناله تو فضولیبه آه و ناله تو در جهان کسی نشنیدم

Əlif qədin həvəsi çəkdi sinəm üzrə nişanKi, yoxluğun qələmi xəttin etdi bizdə əyan.

Çəkildi sinəmə min dağ lalə tək sənsiz,Bahari-eşqin edibdir bu güllərimi xəzan.

Müyəssər olmadı, bir sərvdən vəfa dilədim,Yenə cəfa yaşasın, hər ümidim oldu xəzan.

Fərəh gülümdür o, zövqi-vüsal ilə açılıb,Misali-qönçə xoş ətrinlə çak olan daman.

Vücudumun tozu da qalmadı yolunda onun,Qubarə də belə sürətlə qalmışam heyran.

Əsər də qılmadı məndən tələb yolunda, vəliO mahdən bizə bir kimsə verməmiş də nişan.Füzuli, çərx sənin ahü naləni eşidir,Eşitmədim sənə bənzər edən bir ahü fəğan.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq