بیاد قد تو بر سینه هر الف که بریدم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
بیاد قد تو بر سینه هر الف که بریدمخطی ز کلک عدم بر وجود خویش کشیدم
بسینه بی تو بسی داغهای تازه نهادمشکوفه عجب از نوبهار عشق بچیدم
وفا ز سرو قدی خواستم نگشت میسرزهی جفا که نشد بارور نهال امیدم
گل نشاط منست از هوای وصل شگفتهبسان غنچه ببوی تو جامه که بریدم
براه دوست غباری ندیدم از تن خاکیچه سرعتست که خود هم بگرد خود نرسیدم
نشان نماند ز من در طلب ولیک چه حاصلکه کس نداند نشانم از آنچه می طلبیدم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سپهر می شنود آه و ناله تو فضولیبه آه و ناله تو در جهان کسی نشنیدم
Əlif qədin həvəsi çəkdi sinəm üzrə nişanKi, yoxluğun qələmi xəttin etdi bizdə əyan.
Çəkildi sinəmə min dağ lalə tək sənsiz,Bahari-eşqin edibdir bu güllərimi xəzan.
Müyəssər olmadı, bir sərvdən vəfa dilədim,Yenə cəfa yaşasın, hər ümidim oldu xəzan.
Fərəh gülümdür o, zövqi-vüsal ilə açılıb,Misali-qönçə xoş ətrinlə çak olan daman.
Vücudumun tozu da qalmadı yolunda onun,Qubarə də belə sürətlə qalmışam heyran.
Əsər də qılmadı məndən tələb yolunda, vəliO mahdən bizə bir kimsə verməmiş də nişan.Füzuli, çərx sənin ahü naləni eşidir,Eşitmədim sənə bənzər edən bir ahü fəğan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-306
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Bivəfadırsa əgər yar, o bilər - mən bilərəm,Ya vəfa əhlidi dildar, o bilər - mən bilərəm.
Muxəmməs (Nəsimiyə nəzirə)Sənə ey sərvi-səmənbər dedilər gerçəkmişLəbinə qəndi-mükərrər dedilər gerçəkmiş
Apardı könlümü bir xoş qəmərüz canfəza dilbərApardı könlümü bir xoş qəmərüz canfəza dilbər,Nə dilbər? Dilbəri-şahid. Nə şahid? Şahidi-sərvər.
Məsnəvi: Ey cəfapişə ki ayini-vəfa bilməzsənEy cəfapişə ki ayini-vəfa bilməzsən,Rahi-birahə gedib qeyri cəfa bilməzsən