چون شمع سوخت آتش محنت تن مرا
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چون شمع سوخت آتش محنت تن مراغم پاره پاره ساخت دل روشن مرا
Möhnət odilə şəm misal od tutub tənim,Sədparə etdi qəlbimi dərdü ələm mənim.
بر من بسوخت در غم عشقت دل رقیبشادم که غم بسوخت دل دشمن مرا
Eşqində yandı halimə qəlbi rəqibimin,Şadəm ki, qüssədən alışıb yandı düşmənim.
واجب شد اجتناب من از ماه پیکرانچون فرض کرده اند بخود کشتن مرا
Vacibdir eyləyim bu pərilərdən ictinab,Çünki olubdu hər birisi canıma qənim.
مردم بداغ لاله رخان گریهای ابرخواهم که لاله زار کند مدفن مرا
Öldürdü laləüz məni dağ ilə, ey bulud!Sən ağla, laləzarə dönə bəlkə mədfənim.
سویم نمی کند الم بی کسی گذرتا غم شناخت است ره مسکن مرا
Tənhalığın bəlası mənə eyləməz güzər,Ol vəqtdən ki, möhnətü qəm bildi məskənim.
عمریست کز لباس تعلق مجردمنگرفته است دست غمی دامن مرا
Bir ömrdür əlaqə donundan mücərrədəm,Bir qəm tikanı tutmamış aləmdə damənim.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از غم مرا نماند فضولی ره گریزبگرفت سیل تفرقه پیرامن مرا
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qəmdən mənə, Füzuli, tapılmaz nicatə yol,Tutmuşmu seyli-təfriqə dövrü bərim mənim?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-41
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Mənəm ki, qafiləsalari-karivani-qəməm,Müsafiri-rəhi-səhrayi-möhnətü sitəməm.
Nə mülkü mal mənə çərx versə, məmnunəmNə mülkü mal mənə çərx versə, məmnunəm,Nə mülkü maldən avarə qılsa məhzunəm.
Həyat sərf edübən, dərd qılmışam hasilHəyat sərf edübən, dərd qılmışam hasil,Sirişki-alü rüxi-zərd qılmışam hasil,
Sirişkriz güləndamlər həvasiləSirişkriz güləndamlər həvasilə,Şikəstəhal siyəhzülflər bəlasilə,
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Əcəb sevdadı bu, sevdayə düşdüm,Rəhi-eşqin tutub qovğayə düşdüm.
NeylimBahar oldu, qurı çaylar daşalı,Sökuldu könlümün bəndi, neylim.
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
Ey gül, səni bilməm necə ustad çəkibdirEy gül, səni bilməm necə ustad çəkibdir,Nəqqaş-i əzəl sünin edib yad çəkibdir.