غمت در سینه ام جا کرد چون بیرون شود یاربو گر ماند چنین حال دل من چون شود یارب

Qəmi sinəmdə yer tutmuş, ürək pürxun ola, ya Rəb!Bu qəm qalsa əgər, dərdi-dilim əfzun ola, ya Rəb!

نمی خواهد شبی گیرم قراری بر سر کویشبلای بی قراری روزی گردون شود یارب

Nədən qoymur onun kuyində məskən tutmağa bir gün,Mənim tək böylə sərgərdan görüm gərdun ola, ya Rəb!

جدا زان لعل میگون نیست کارم غیر خون خوردنبخون خوردن مرا آموخت این دل خون شود یارب

Peşəm qan udmaq olmuşdur o meygun ləldən ayrı,Mənim bu qan udan könlüm görür pürxun ola, ya Rəb!

مرا گفتی که از من شاد خواهد شد دلت روزیندارم صبر گر خواهد شدن اکنون شود یارب

Dedin səbr et, səni şad eylərəm, səbrim tükənmişdir,Vüsali-yarə çatdır, xatirim məmnun ola, ya Rəb!

فلک در نامرادی تا بکی جانم بلب آردمرادم کی میسر زان لب میگون شود یارب

Fələk qoymur murada yetməyə, canım çıxır təndən,Görüm qismət mənə ləli-ləbi-meygun ola, ya Rəb!

نمی‌خواهم که از من تنگدل گردد رقیب اواگر خواهد دلم محزون شود محزون شود یارب

Könül razı deyil əsla rəqibim inciyə məndən,Desə bu qəlbə məhzun ol, görüm məhzun ola, ya Rəb!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی قدر درد دل چه می‌دانند بی‌دردانمرا ذوقیست با این درد دل افزون شود یارب

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, dərdlinin qədrin nə bilsin hər yetən bidərd,Könül qəmdən alır zövqü, qəmim əfzun ola, ya Rəb!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq