بهر صید آن ترک بدخو بر سمند کین نشستباز خواهد شد عنان صبر صد مسکین ز دست

Atlanıb ol türki-bədxu eylədi əzmi-şikar,Qalmadı yüz aşiqi-biçarədə səbrü qərar.

دید چون لطف جمالت باز بر هم زد زرشکنقش بند دهر در گلزار هر آیین که بست

Dəhr nəqqaşi üzün gördükdə, cana, rəşkdənGülşən içrə hər nə nəqş etmişdi qıldı tarümar.

گر خورد خونابه دل بر یاد لعلت دور نیستباده پندارد اگر آبی دهی رنگین به مست

Var yeri ləli-ləbin yadilə qan içsə könül,Qırmızı su versələr məstə içər, badə sanar.

پرده افکندی ز عارض ماه را تابی نماندچین گشادی زلف را بازار مشک چین شکست

Pərdəni açdın üzündən, ayda taqət qalmadı,Zülfünü açdın, xəta mişkinə təng oldu bazar.

تیشه فرهاد بهر کوه کندن بس بودشعله کو آتش او در غم شیرین بجست

Bisütunu yarmağa Fərhad neylər tişəni,Şirin eşqindən onun qəlbində gər bir şölə var.

نیست عالم را ثباتی پیش اهل اعتبارهست بر آب روان نقش حبابی این که هست

Əhli-mənanın yanında yox səbatı aləmin,Ömr bir çaydır axar, yoxdur ona bir etibar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. من نه تنها باختم در راه آن بت نقد دینزان بت بی دین فضولی هیچ اهل دین نرست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ol sənəm eşqində yalnız vermədim mən nəqdi-canHansı din əhli, Füzuli oldu ol bütdən kənar?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq