صیقل آیینه دلها نم چشم ترستهر کرا نمناک تر دیده دلش روشن ترست

روز نومیدی مراد از قطرهای اشک جورهبر گم گشتگان در ظلمت شب اخترست

گریه کن آب چشمی ریز گر صاحب دلیکآدمی بی اشکی و آهی درخت بی برست

دل که مملو از هوای دوست باشد چون حبابجلوه اش بالای دریای سپهر اخضرست

چهره زردی نما در عشق کین رنگ لطیفکارسازیهای بازار محبت را زرست

شمع گر پرورد آتش را سزای خویش یافتنیست خالی از ندامت هر که دشمن پرورست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون حباب از اشک جابر آب دارد متصلتا فضولی را هوای سرو قدت در سرست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq