هر زمان حال من از عشق تو دیگرگون استبتو چون شرح کنم حال چه گویم چون است

غم دل سوخت مرا پیش که آرم به زبانقصه درد درونم که ز حد بیرون است

شده از ناوک آهم دل گردون مجروحرنگ خون است شفق نیست که بر گردون است

لب شیرین ترا چون ورق گل خوانمکان صحیفه نه بدین خط و بدین مضمون است

دل دمی نیست که یاد لب لعلت نکندگریه دیده پر خون ز دل محزون است

چه غم از هجر گرت هست کمالی در عشقرخ لیلی همه جا در نظر مجنون است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خواب را کشت فضولی غم او در دیدهاین که بر چهره ام از دیده روان شد خون است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq